به همان انسانيت و زنده كند خداوند قسم ياد مىكند و : [ سوره الطارق ( 86 ) : آيه 13 ] إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ( 13 ) جواب قسم است و مرجع ضمير انه قرآن است كه خداوند قسم ياد مىكند با سه تأكيد ان مشدده و لام تأكيد و جمله اسميه كه قرآن مجيد قول فصل است كه جدا مىكند حق را از باطل ، ايمان را از شرك و كفر و ضلالت ، حسن را از قبح ، صلاح را از فساد ، خير را از شر ، نجات را از هلاكت ، سعادت را از شقاوت ، اهل جنت را از اهل آتش ، صراط مستقيم را از سبل شيطانى . [ سوره الطارق ( 86 ) : آيه 14 ] وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ ( 14 ) و نيست او ياوه گويى . نظر به اينكه كفار مثل يهود و نصارى و مشركين نسبتهاى زشتى به قرآن دادند گاهى گفتند : افتراء است كه العياذ پيغمبر به خدا افترا زده . گاهى گفتند : از ديگران فرا گرفته ؛ گاهى گفتند : زخرف است خداوند با قسم و تأكيد زياد ميفرمايد كه : قول فصل است و هزل نيست ، با اينكه قرآن بنفسه و بتنهايى اثبات مىكند كه از جانب حق است زيرا فرياد مىزند كه اگر تمام جن و انس جمع شوند نميتوانند مثل من بياورند بلكه مثل ده سوره بلكه مثل يك سوره كه مكرر تذكر داده‌ايم بلكه در مجلد اول اين تفسير در باب مقدمات جهات معجز بودن قرآن را بيان كرده‌ايم كه مجرد فصاحت و بلاغت نيست بلكه : « يهدى للتى هى أقوم » بلكه ثقل اكبر است ، بلكه هزارها از توسلات به قرآن چه آثار غريبه مشاهده شده حتى از استخاره به او كه يك كتاب كافى نيست براى شمارهء آنها . [ سوره الطارق ( 86 ) : آيه 15 ] إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً ( 15 ) اين كفار و مشركين حيله‌ها و تزويرها و مكرها به كار ميزنند كه اين قرآن را از بين بردارند و مردم را از او منصرف كنند و او را از نظر مردم بيندازند ولى غافل از اينكه نگهبان آن خداى متعال است كه ميفرمايد : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ، حجر آيه 9 . چراغى را كه ايزد برفروزد * هر آن كس پف كند ريشش بسوزد